Od pradawnych czasów różne kultury wprowadzały obrzędy dotyczące różnych dziedzin życia. Już o narodzenie dziecka wiązało się z różnymi rytuałami i oznaczało przyjście do domu, chrzest otwierał drogę przynależności do społeczeństwa chrześcijańskiego, inicjacja wprowadzała przy pomocy różnych rytuałów w świat dorosłych. Znalezienie partnera nazywano fazą marginalną, czyli ani panna ani mężatka , ani kawaler ani mąż. Był to okres narzeczeństwa, który zwykle nie trwał długo. Kolejnym etapem było wesele ze zwyczajem oczepin . Przeprowadzać miało młodych do świata małżeństw. Uważano to za fazę wyłączenia, separacji , odebrania statusu jednostki i wykluczenie z grupy panien i kawalerów poprzez zdjęcie wianka, krawata. Zmiana nakrycia głowy: zdejmowano młodej welon i wianek, następnie nakładano nakrycie przysługujące kobietom zamężnym. Ukazywało się to także poprzez zmianę stroju. Po oczepinach na weselu o północy panna młoda zmieniała odzież z białej sukni ślubnej na zwykłą suknię. Następowało przejście w nową fazę agregacji czyli włączenia do społeczności mężatek. Oczepiny znaczyły zmianę dotychczasowego życia i oddania się roli żony i później matki. W różnych kulturach różne były obrzędy weselne. Rytuał włączenia wyglądał różnie w zależności od zwyczajów. Był to na przykład okup za pannę, obcięcie włosów, zmiana imienia, nałożenie bransolet, pierścieni, przeniesienie przez próg, wiązanie rąk sznurem itp.