Przyjęcia weselne organizowane były w różnym stylu i miejscach. Dawniej odbywały się w domu panny młodej. Budowano drewnianą podłogę zadaszoną w sadzie lub na podwórzu bądź w stodole, w zależności od pory roku. W  uroczystości musieli brać udział, oprócz młodej pary i gości, starostowie| i druhny oraz drużbowie. Druhny miały służyć pannie młodej, ubierać ją w stój weselny i   usługiwać aż do oczepin. Drużbowie i starości  reżyserowali przebieg zabaw weselnych, mieli dbać o to, by gościom nie brakło jedzenia, picia i rozrywki. Orkiestra weselna miała cały repertuar przyśpiewek i melodii związanych ze ślubem. Z weselem wiązało się wiele pięknych obyczajów z których dzisiaj tylko niewiele się powiela. Na przykład, przed wyjazdem do kościoła, rodzice młodych udzielali błogosławieństwa młodej parze, później cały orszak weselny  jechał do pobliskiego kościoła. A pojazdy były różne, w zależności od stopnia zamożności rodziny. Były to strojne bryczki lub wozy drabiniaste , przystrojone zieleniną i kwiatami, odpowiednio „umoszczone” dla wygody młodej pary i gości. Z młodymi jechały druhny i drużbowie, na drugim orkiestra, starosta i starościna z rodzicami, w pozostałych goście weselni. Po ślubie jechali do domu weselnego panny młodej i tam trwało huczne weselisko nawet kilka dni.